Elektrody

 Najbardziej popularnymi i używanymi z zapperami elektrodami są dwie miedziane rurki. W rzeczywistości są mało wygodne, nieporęczne i nie zapewniają utrzymania odpowiednich parametrów zappowania. O ile łatwo je trzymać w dłoniach czy pod pachami, o tyle proces terapeutyczny wymaga doprowadzenia sygnału  w konkretne miejsca. Dobrym przykładem może być okolica szczęki nieopodal otworu po ekstrakcji zęba. Biorezonans przyspiesza gojenie rany, zmniejsza ból i opuchliznę, a także ogranicza prawdopodobieństwo powikłania. Innym przykładem jest prowadzenie terapii na zwierzętach np. kotach. Stąd istnieje szeroka gama różnego rodzaju elektrod. Poniżej zamieszczam opisy konstrukcji, z których ja korzystam wraz z przykładowymi zastosowaniami. 

Elektrody można podzielić na:

  • neoprenowe i gumowe,
  • metalowe.

Pierwsza grupa zawierają najczęściej części metalowe, jednak nie są one głównym elementem styku z ciałem. W elektrodach metalowych stanowi on podstawowy element konstrukcyjny.

Inny podział to:

  • jednorazowe,
  • wielorazowe,
  • wielorazowe dla wielu pacjentów.

Elektrody stosowane u wielu pacjentów muszą umożliwiać sterylizację.

Instrukcja free-PEMF

 Urządzenie free-PEMF jest ogólnie i bezpłatnie dostępną, otwartą implementacją urządzenia do terapii pulsującym polem elektromagnetycznym niskiej częstotliwości PEMF. Zostało tak skonstruowane, aby osoba nie posiadające wiedzy fachowej i złożonych narzędzi elektronicznych mogła je wykonać we własnym zakresie. Autor bazował między innymi na wiedzy zawartej w książce Bryant A. Meyers-a  „PEMF - The Fifth Element of Health”.  Więcej artykułów na ten i podobne tematy znajdziesz na stronie biotronika.pl

Parametry urządzenia:

  • Częstotliwość wyjściowa: 0,01 – 50 Hz; Wersja oprogramowania 2018-04-07 i nowsza: 0,01 – 10kHz***
  • Komunikacja z PC: miniUSB;
  • Pamięć nieulotna na terapie użytkownika: 1000 bajtów:
  • Zmiana polaryzacji: tak - realizowana przekaźnikiem kierunku co około 2 minuty. Sterowana programowo;
  • Minimalna rezystancja obciążenia wyjścia: 6 om. Prąd wyjścia: 2 A;
  • Indukcja magnetyczna RMS oraz w impulsie: regulowana doborem cewki;
  • Zasilanie 12 V;
  • Czas pracy bez ładowania przy cewce 50 om: ok. 3 h;
  • Rodzaj sygnału: prostokąt, domyślnie wypełnienie 50/50%, sterowane programowo 1-100%

(***) Częstotliwości powyżej 50Hz należy używać wyłącznie ze specjalną cewką żółtą, pomarańczową z tłumikiem 100om lub matą. Są wykorzystywane w biorezonansie i informoterapii.

Montaż zappera

 

Do wykonania zappera będziemy potrzebować:

  • Mikroamperomierz  o zakresie 50, 100 lub 150uA. Najlepiej polskiej produkcji MER-72T. Do znalezienia na Allegro w cenie kilkunastu złotych [01-2017];
  • Obudowę – ja zastosowałem puszkę firmy OLAN  OL 20121. Jest między innym do kupienia w sieci hurtowni elektrycznych el12. Może być każda inna, pod warunkiem zmieszczenia w niej wszystkich części urządzenia;
  • Prototypowa płytka wielostykowa jak na obrazku (Allegro lub sklep elektroniczny);
  • 2mb przewodu 0,5mm2, najlepiej w dwóch kolorach: czerwony i czarny;
  • Pozostałe części zgodnie z listą:

•    2szt. rezystor 300R 0,125-0,25W (znaczy 300om)
•    Rezystor 270R 0,125-0,25W (znaczy 270om)
•    Rezystor 4,7k 0,125-0,25W
•    2szt. rezystor 1k 0,125-0,25W
•    Rezystor 3,9k 0,125-0,25W
•    Układ scalony timer - NE 555
•    Dioda zenera 2,4V
•    Tranzystor MOSFET BS170
•    Tranzystor MOSFET BS250
•    Kondensator 4,7nF
•    Kondensator 10nF
•    Potencjometr montażowy (pot) wieloobrotowy 1k
•    Potencjometr montażowy (pot) wieloobrotowy 10k
•    Potencjometr regulacyjny liniowy 50k lub 47k (linowy polskiej produkcji ma oznaczenie A, a chińskiej B). 

Interpreter BIOzap

 Interpreter BIOzap służy do edycji i obsługi terapii tworzonych przez użytkowników. BIOzap został zaimplementowany w otwartych, bezpłatnie dostępnych urządzeniach opartych o platformę ARDUINO zbudowanych do prowadzenia terapii pulsującym prądem elektrycznym, polem magnetycznym i elektromagnetycznym oraz innych projektach służących min. do biofeedbacku, eksterioryzacji i biorezonansu.

 Użytkownicy mogą wymieniać się tworzonymi przez siebie skryptami terapii poprzez strony internetowe, samodzielnie je modyfikować i wgrywać do urządzeń. Baza terapii i urządzeń obsługujących interpreter BIOzap niedługo znajdzie się na portalu.

Montaż free-PEMF - stary typ

1. Obudowa
Pobieramy szablon wiercenia otworów płyty czołowej (plik dostępny na dole strony) i drukujemy go bez skalowania tj. dopasowania do strony.  W pierwszej kolejności nawiercamy otwory 3 mm zaznaczone na szablonie. Potem rozwiercamy otwór gniazda 5, który ma średnicę 16 mm. W celu jego wykonania używamy rozwiertaka stopniowego lub wiercimy największym możliwym wiertłem i rozwiercamy dużymi nożyczkami krawieckimi (jednym ich ostrzem). . Następnie rozwiercamy otwór przycisku wiertłem 7 mm. Otwory 3mm portu mini-USB rozwiercamy do 4mm, docinamy nożem do tapet, a następnie wyrównujemy pilnikiem iglakiem. Następnym krokiem jest usunięcie kawałka wspornika  w spodniej części obudowy. Na spód wkładamy kawałek karimaty, aby płytka wielostykowa miała oparcie na spodzie obudowy.

Dobór i montaż cewki

Cewkę do terapii należy dobierać według następujących kryteriów:

  • wytwarzanego strumienia indukcji,
  • wielkości konstrukcyjnej uwzględniającej gabaryty wybranej części ciała.

Typowe, podstawowe cewki

Podstawowe cewki
Oznaczenie Rezystancja [om] Liczba zwojów   Promień cewki [cm] Średnica drutu [mm] Indukcja w impulsie [uT] Indukcja RMS [uT] Moc RMS [W]
Zielona 50 44 12 0,12 55,3 27,7 1,45
Czerwona 12 79 10 0,3 493 246 6
Żółta (specjalna) 6 13 8 0,15 193 96 12
Pomarańczowa (bez karimaty) 9,4 102/204 10 / 5 0,4 877 / 3500 438/1750 7,6
Niebieska (bez karimaty) 8,6 240 5 0,45 4400 2200 8,4

Indukcja magnetyczna/strumień indukcji

Indukcja magnetyczna wytwarzana przez urządzenie jest regulowana przez zastosowanie odpowiedniej cewki lub zestawu cewek w postaci maty. Cewki można łączyć szeregowo lub równolegle pamiętając, że minimalna rezystancja całkowita nie może być mniejsza niż 6 om.

Biorąc pod uwagę prawo Ohma (I=U/R) teoretyczna stała składowa indukcji magnetycznej w środku cewki podczas impulsu wynika ze wzoru (1):

(1)   Wzór 1

Oprogramowanie

 Oprogramowanie zostało stworzone w środowisku Arduino, które jest otwartą, ogólnie dostępną platformą dla kontrolerów Atmel. Wgranie oprogramowania do modułu NANO możemy dokonać przed jego zabudowaniem lub po, ponieważ port USB jest dostępny z zewnątrz. Należy jednak pamiętać o tym, że po złożeniu urządzenia podczas podłączania do komputera PC należy odłączyć zasilacz od urządzenia free-PEMF.